«گلگهر بین توسعه و تهدید؛ نسخه جدید برای آینده زنجیره فولاد»
گروه: فولاد | کد خبر: ۵۶۵۶ | تاریخ: ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۰:۳۴
به گرارش صدای معدن و فولاد : شرکت توسعه آهن و فولاد گلگهر در سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ وارد مرحلهای تازه از مسیر توسعه خود شده است؛ مرحلهای که در آن افزایش ظرفیت تولید در کنار تکمیل زنجیره فولاد، توسعه فناوری و مقابله با چالشهای انرژی دنبال میشود. راهاندازی مگامدول «طوبی» و پیشبرد پروژه فولادسازی و نورد گرم نشان میدهد رویکرد این شرکت بهتدریج از صرفاً افزایش تولید به سمت خلق ارزش افزوده بیشتر حرکت کرده است.
یکی از مهمترین اقدامات توسعهای شرکت در سال ۱۴۰۴، راهاندازی مگامدول احیای مستقیم «طوبی» بود. این واحد با ظرفیت سالانه حدود ۱.۸۵ میلیون تن آهن اسفنجی و سرمایهگذاری حدود ۹۰ هزار میلیارد ریال به بهرهبرداری رسید و با تکیه بر فناوریهای جدید، افزایش ظرفیت و ارتقای بهرهوری در تولید را هدفگذاری کرده است.
اهمیت این پروژه زمانی بیشتر نمایان میشود که جایگاه آن در زنجیره تولید گلگهر مورد توجه قرار گیرد. افزایش ظرفیت تولید آهن اسفنجی، حلقه واسط میان سنگآهن و فولادسازی را تقویت میکند و به شرکت اجازه میدهد بخش بیشتری از ظرفیت معدنی منطقه را به محصولات فرآوریشده و سپس فولاد تبدیل کند.
در همین حال، پروژه فولادسازی و نورد گرم را میتوان یکی از مهمترین گامهای گلگهر برای ورود به بخشهای با ارزش افزوده بالاتر دانست. این طرح قرار است ظرفیت تولید حدود سه میلیون تن ورق گرم را ایجاد کند. روند اجرای پروژه در سال ۱۴۰۵ نیز ادامه داشته و حضور مدیرعامل و مدیران ارشد شرکت در جمع کارکنان پروژه در آغاز سال و همچنین انتشار فراخوانهای تخصصی برای راهاندازی آزمایشگاه فولادسازی و مهندسی معکوس تجهیزات فولادسازی، ریختهگری و نورد، از تداوم این مسیر حکایت دارد.
حرکت به سمت تولید ورق گرم، از منظر اقتصادی اهمیت ویژهای برای شرکت دارد. در حالی که تولید و فروش آهن اسفنجی، گلگهر را در بخش میانی زنجیره قرار میدهد، تکمیل فولادسازی و نورد میتواند زمینه حضور بیشتر شرکت در حلقههای نهایی و دستیابی به محصولات با ارزش افزوده بالاتر را فراهم کند.
شرکت در کنار توسعه ظرفیت تولید، در حوزه فروش نیز فعال بوده است. برای نمونه، در مردادماه ۱۴۰۴ مزایده عمومی فروش ۱۰۰ هزار تن آهن اسفنجی برای بازار داخلی برگزار شد؛ اقدامی که نشان میدهد بهرهبرداری اقتصادی از ظرفیتهای ایجادشده، همزمان با توسعه تولید، به مدیریت بازار و فروش نیز نیاز دارد.
با وجود این، تأمین انرژی همچنان یکی از مهمترین چالشهای پیش روی این مسیر توسعهای است. واحدهای احیای مستقیم وابستگی بالایی به گاز طبیعی دارند و هرگونه محدودیت در تأمین گاز میتواند به کاهش تولید واقعی و افزایش فاصله میان ظرفیت اسمی و عملکرد عملیاتی منجر شود.
مدیرعامل شرکت توسعه آهن و فولاد گلگهر نیز در موضعگیری اخیر خود، بحران گاز را تهدیدی جدی برای تولید آهن اسفنجی دانسته و بر ضرورت تعدیل قیمت گاز مصرفی واحدهای احیای مستقیم تأکید کرده است. برجسته شدن موضوع انرژی در اظهارات مدیریتی شرکت نشان میدهد تأمین پایدار گاز و برق اکنون به یکی از مؤلفههای اصلی تصمیمگیری برای ادامه توسعه تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، ایجاد ظرفیتهای جدید بهتنهایی نمیتواند تضمینکننده رشد تولید و سودآوری باشد. استمرار فعالیت واحدهای موجود و بهرهبرداری کامل از پروژههای جدید، نیازمند زیرساخت انرژی پایدار، تأمین بهموقع تجهیزات و توسعه زیرساختهای لجستیکی است.
برآیند اقدامات شرکت توسعه آهن و فولاد گلگهر در سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵، تصویری از یک تغییر رویکرد را نشان میدهد؛ رویکردی که در آن مگامدول طوبی ظرفیت آهن اسفنجی را افزایش داده و پروژه فولادسازی و نورد گرم، مسیر حرکت به سمت تولید فولاد و ورق را هموار میکند.
اکنون چالش اصلی گلگهر صرفاً ساخت واحدهای جدید نیست، بلکه تبدیل ظرفیتهای ایجادشده به تولید پایدار و ارزش اقتصادی بیشتر است. در این مسیر، حل چالش انرژی و تأمین زیرساختهای مورد نیاز میتواند تعیینکننده میزان موفقیت استراتژی جدید شرکت برای تکمیل زنجیره فولاد باشد.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید