صادرات زنجیرههای اصلی معدن و صنایع معدنی ایران در بهار ۱۴۰۵ با کاهش حدود ۴۰ درصدی وزن همراه شد، اما ارزش صادرات تنها نزدیک به ۲ درصد افت کرد؛ شکافی که از تغییر ترکیب کالاهای صادراتی و جابهجایی مسیرهای تجارت خارجی ایران، بهویژه افزایش نقش ترکیه، حکایت دارد.