۶۸ هزار میلیارد تومان حقوق دولتی؛ معادن با قواعد تازه روبهرو شدند
گروه: معدن | کد خبر: ۶۰۹۹ | تاریخ: ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ - ۹:۵۱
حقوق دولتی معادن در سال ۱۴۰۵ با تغییراتی در نحوه محاسبه و رسیدگی به جرایم همراه شده است؛ بهگونهای که مبنای تعیین این مطالبه بیش از گذشته به میزان واقعی استخراج نزدیک میشود. همزمان، دولت در بودجه امسال درآمدی حدود ۶۸ هزار میلیارد تومان از محل حقوق دولتی پیشبینی کرده که نسبت به سال گذشته ۲۳.۶ درصد افزایش یافته است.
در کنار این تغییر، اصلاح آییننامه اجرایی قانون معادن امکان بازبینی جرایم دیرکرد را نیز برای بهرهبردارانی که نسبت به رقم تعیینشده اعتراض دارند، فراهم کرده است. مجموعه این تحولات نشان میدهد حقوق دولتی دیگر صرفاً موضوعی مرتبط با درآمد دولت نیست و نحوه محاسبه، وصول، اعمال جریمه و بازگشت منابع به بخش معدن نیز در این چارچوب اهمیت دارد.
فاصله ظرفیت اسمی و استخراج واقعی کمتر میشود
یکی از تغییرات مهم حقوق دولتی در سال ۱۴۰۵، حرکت به سمت استفاده از میزان واقعی استخراج بهعنوان مبنای محاسبه است. هدف از این رویکرد، کاهش فاصله میان ظرفیت درجشده در پروانه بهرهبرداری و عملکرد واقعی معدن عنوان شده است.
اهمیت این موضوع از آنجا ناشی میشود که معادن شرایط یکسانی ندارند و عواملی مانند ظرفیت، عیار ذخیره، هزینههای استخراج و وضعیت اقتصادی هر معدن میتواند متفاوت باشد. بنابراین نمیتوان برای همه معادن، صرفنظر از شرایط عملیاتی و اقتصادی آنها، یک معیار ثابت در نظر گرفت.
در سالهای گذشته نیز موضوع منطقهای شدن محاسبات و لحاظ کردن ویژگیهای هر معدن مورد توجه قرار گرفته بود. اکنون تأکید بیشتر بر استخراج واقعی میتواند زمینه را برای نزدیکتر شدن رقم مطالبهشده به وضعیت واقعی فعالیت معدن فراهم کند.
بر اساس ماده ۱۴ قانون معادن، میزان حقوق دولتی میتواند حداکثر معادل ۱۰ درصد بهای ماده معدنی استخراجشده، کانهآراییشده یا فرآوریشده تعیین شود. منابع حاصل از این محل نیز طبق قانون میان بخشهایی همچون توسعه زیرساختهای معدنی، سازمان نظام مهندسی معدن، منابع طبیعی، محیطزیست، استانها و صندوق بیمه سرمایهگذاری فعالیتهای معدنی توزیع میشود.
بنابراین در بررسی حقوق دولتی، تنها رقم مطالبهشده اهمیت ندارد؛ بلکه نحوه محاسبه، میزان تحقق درآمد و چگونگی تخصیص و هزینهکرد این منابع نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
پیشبینی ۶۸ هزار میلیارد تومان درآمد از حقوق دولتی
دولت در قانون بودجه سال ۱۴۰۵، درآمدی در حدود ۶۸ هزار میلیارد تومان از محل حقوق دولتی معادن پیشبینی کرده است. این رقم نسبت به سال گذشته ۲۳.۶ درصد بیشتر شده است.
با این حال، تجربه سالهای گذشته نشان داده که رقم درجشده در بودجه لزوماً با میزان واقعی وصول حقوق دولتی یکسان نیست. توان پرداخت بهرهبرداران به شرایط اقتصادی معادن وابسته است و عواملی مانند هزینه استخراج، قیمت مواد ناریه، سوخت، حملونقل، تجهیزات و وضعیت بازار فروش میتوانند بر نقدینگی واحدهای معدنی اثر بگذارند.
از این منظر، افزایش درآمد پیشبینیشده دولت نباید بهتنهایی بهعنوان نشانه افزایش توان پرداخت معادن تلقی شود. اگر رقم حقوق دولتی بدون توجه به شرایط اقتصادی و عملیاتی هر معدن افزایش یابد، فشار مالی بر بهرهبرداران بیشتر خواهد شد؛ در مقابل، کاهش وصول یا تأخیر در پرداخت نیز میتواند منابع پیشبینیشده دولت برای بخش معدن را تحت تأثیر قرار دهد.
در چنین شرایطی، اصلاح شیوه محاسبه حقوق دولتی باید همزمان با شفافیت در فرآیند وصول و نحوه مصرف منابع دنبال شود. بهویژه آنکه بخشی از حقوق دولتی قرار است صرف توسعه زیرساختهای معدنی شود و اثر این منابع باید در بهبود شرایط فعالیت و کاهش هزینههای بخش معدن قابل مشاهده باشد.
فرصت یکماهه برای بازبینی جرایم دیرکرد
یکی دیگر از تغییرات قابل توجه در سال ۱۴۰۵ به نحوه رسیدگی به جرایم دیرکرد حقوق دولتی مربوط میشود.
بر اساس مصوبه جدید هیئتوزیران درباره اصلاح تبصره ماده ۱۱۸ آییننامه اجرایی قانون معادن، بهرهبردارانی که معتقدند در پرداخت حقوق دولتی تأخیر نداشتهاند یا جریمه تعیینشده برای آنها ناشی از اشتباه بوده است، میتوانند با ارائه مدارک و مستندات، درخواست بازبینی کنند.
برای پروندههای جاری، بهرهبرداران از زمان ابلاغ تصویبنامه حداکثر یک ماه فرصت دارند درخواست خود را به همراه مستندات ارائه دهند. در پروندههای جدید نیز این مهلت یک ماه از تاریخ ابلاغ جریمه خواهد بود.
نکته مهم این است که در صورت اثبات اشتباه در محاسبه جریمه، مبلغی که پیشتر از بهرهبردار دریافت شده الزاماً بهصورت نقدی بازگردانده نمیشود، بلکه بهعنوان بستانکاری در حساب حقوق دولتی وی منظور خواهد شد و در محاسبات بعدی میان دولت و بهرهبردار اعمال میشود.
زنجیره حقوق دولتی از محاسبه تا وصول
تغییر مبنای محاسبه حقوق دولتی و ایجاد امکان بازبینی جرایم را میتوان دو بخش از یک زنجیره واحد دانست. در این فرآیند، ابتدا میزان واقعی استخراج مشخص میشود، سپس ارزش ماده معدنی تعیین و حقوق دولتی محاسبه و مطالبه میشود و در صورت تأخیر، جریمه نیز به بدهی اضافه خواهد شد.
در نتیجه، هرگونه خطا در تعیین میزان استخراج، ارزشگذاری ماده معدنی یا محاسبه اصل حقوق دولتی و جریمه میتواند زمینهساز اختلاف میان بهرهبردار و دستگاه اجرایی شود.
مصوبه جدید هیئتوزیران در واقع بخشی از این فرآیند را هدف قرار داده و برای مواردی که جریمه به اشتباه محاسبه شده یا اساساً تأخیری در پرداخت وجود نداشته، مسیر مشخصی برای بازبینی ایجاد کرده است.
حقوق دولتی؛ درآمد دولت یا ابزار توسعه معدن؟
حقوق دولتی در اصل بخشی از منافع حاصل از بهرهبرداری از ذخایر معدنی است و مطابق قانون، بخشی از این منابع باید برای توسعه بخش معدن و مناطق معدنی هزینه شود. بنابراین رابطه میان دولت و بهرهبردار را نمیتوان تنها از منظر میزان دریافتی دولت بررسی کرد.
از یک سو، دولت باید بتواند سهم قانونی خود از منابع معدنی را دریافت کند و از سوی دیگر، رقم مطالبهشده باید با شرایط واقعی معدن تناسب داشته باشد. همچنین منابع وصولشده باید در مسیرهایی هزینه شوند که به توسعه زیرساختها، کاهش هزینههای فعالیت و تقویت سرمایهگذاری در مناطق معدنی کمک کند.
حرکت به سمت محاسبه بر مبنای استخراج واقعی میتواند فاصله میان ظرفیت اسمی پروانه و عملکرد واقعی معدن را کاهش دهد. از سوی دیگر، امکان بازبینی جرایم نیز میتواند بخشی از اختلافات ناشی از اشتباهات محاسباتی را برطرف کند.
با این حال، نتیجه نهایی این اصلاحات به نحوه اجرا وابسته است. شفاف بودن روش تعیین استخراج، مشخص بودن مبنای ارزشگذاری، امکان اعتراض مؤثر به محاسبات و انتشار اطلاعات مربوط به میزان وصول و نحوه تخصیص منابع، عواملی هستند که میتوانند کارآمدی نظام حقوق دولتی را افزایش دهند.
در نهایت، افزایش درآمد پیشبینیشده دولت زمانی میتواند به نفع بخش معدن تمام شود که در کنار وصول منابع، توان تولید و سرمایهگذاری معادن نیز حفظ شود. اکنون با تغییر مبنای محاسبه و ایجاد مهلت یکماهه برای بازبینی جرایم، گامهایی برای اصلاح این فرآیند برداشته شده و مرحله بعدی، مشخص شدن میزان وصول واقعی و نحوه بازگشت منابع به زیرساختها و توسعه بخش معدن خواهد بود.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید