سقف تولید آلومینیوم چین پر شد؛ سرمایه‌ها راهی بازارهای خارجی شدند
گروه: معدن | کد خبر: ۵۹۸۰ | تاریخ: ۲۱ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۱:۴۹
چین به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده آلومینیوم جهان، با وجود برخورداری از بازار و زیرساخت گسترده، با محدودیت جدی برای افزایش ظرفیت تولید در داخل کشور مواجه است. سقف ۴۵ میلیون تنی تولید، شرکت‌های چینی را به سمت توسعه پروژه‌های جدید در کشورهای دیگر سوق داده و به‌تدریج دامنه فعالیت آنها را از مرزهای چین فراتر برده است.
واحدهای ذوب آلومینیوم چین طی ۹ ماه نخست سال جاری در سطوح بالایی از ظرفیت خود فعالیت کرده‌اند. از سوی دیگر، رشد قیمت آلومینیوم در بورس شانگهای و پایین بودن هزینه تأمین مواد اولیه، شرایط مناسبی برای تولیدکنندگان ایجاد کرده و سودآوری این صنعت را افزایش داده است.
در چنین فضایی، طبیعی است که تولیدکنندگان تلاش کنند از ظرفیت کارخانه‌های موجود نهایت استفاده را داشته باشند؛ اما محدودیت قانونی ظرفیت، امکان افزایش قابل‌توجه تولید از طریق احداث واحدهای جدید در داخل چین را کاهش داده است. به همین دلیل، سرمایه‌گذاری خارجی به یکی از مسیرهای اصلی توسعه شرکت‌های آلومینیومی این کشور تبدیل شده است.
چرا ظرفیت تولید آلومینیوم چین محدود شد؟
سیاست کنترل ظرفیت آلومینیوم چین از سال ۲۰۱۷ جدی‌تر شد. توسعه سریع واحدهای ذوب در سال‌های پیش از آن، مصرف برق را افزایش داده و فشار زیادی بر شبکه انرژی کشور وارد کرده بود.
پکن برای کنترل این روند، سقف ۴۵ میلیون تن را برای ظرفیت تولید تعیین کرد و توسعه واحدهای جدید را به خروج ظرفیت مشابه از کارخانه‌های قدیمی مشروط کرد. در نتیجه اجرای این سیاست، میلیون‌ها تن ظرفیت غیرمجاز و مغایر با استانداردها از مدار تولید خارج شد و روند نوسازی کارخانه‌های قدیمی سرعت گرفت.
با گذشت زمان، سرمایه‌گذاری در فناوری و تجهیزات جدید موجب افزایش بهره‌وری واحدهای ذوب شد. در نتیجه، ظرفیت واقعی تولید برخی کارخانه‌ها توانسته از ظرفیت اسمی ثبت‌شده فراتر برود و تولید آلومینیوم چین نیز در ماه‌های اخیر از مرز ۴۵ میلیون تن عبور کرده است.
برآورد شرکت مشاوره AZ Global نشان می‌دهد واحدهای ذوب چین در ماه اوت حدود ۹۹.۷ درصد از ظرفیت مؤثر ۴۵.۲۶ میلیون تنی خود را مورد استفاده قرار داده‌اند. این میزان بهره‌برداری، نشان‌دهنده محدود بودن فضای رشد تولید در داخل کشور است.
آلومینای ارزان، سود تولید را تقویت کرد
در شرایطی که ظرفیت تولید آلومینیوم چین تقریباً به سقف رسیده، وضعیت بازار آلومینا برای تولیدکنندگان این کشور مطلوب بوده است. افزایش عرضه آلومینا در بازار داخلی چین، قیمت این ماده اولیه را در سطوح پایینی نگه داشته و هزینه تولید واحدهای ذوب را کاهش داده است.
بنابراین، تولیدکنندگان چینی همزمان از دو شرایط متفاوت بهره‌مند شده‌اند؛ از یک سو قیمت مواد اولیه پایین است و از سوی دیگر قیمت آلومینیوم در سطوح مناسبی قرار دارد. همین فاصله میان هزینه تولید و قیمت محصول، حاشیه سود کارخانه‌ها را افزایش داده است.
با این حال، سودآوری بالاتر نمی‌تواند محدودیت ظرفیت را برطرف کند. زمانی که واحدهای موجود با نرخ نزدیک به حداکثر ظرفیت فعالیت می‌کنند، افزایش محسوس تولید در داخل کشور نیازمند ایجاد ظرفیت جدید است؛ موضوعی که با سیاست کنترل ظرفیت چین سازگار نیست.
اندونزی؛ یکی از پایگاه‌های جدید آلومینیوم چین
محدودیت داخلی باعث شده شرکت‌های چینی برای ادامه توسعه خود به کشورهای دیگر توجه بیشتری نشان دهند. اندونزی در این میان به یکی از مهم‌ترین مقاصد سرمایه‌گذاری آلومینیومی چین تبدیل شده است.
وجود پارک‌های صنعتی و زیرساخت‌هایی که پیش‌تر با سرمایه‌گذاری چین برای توسعه صنعت نیکل در اندونزی ایجاد شده‌اند، شرایط مناسبی برای احداث واحدهای جدید ذوب آلومینیوم فراهم کرده است.
گروه تسینگشان در همکاری با شرکت‌های چینی هوآفون و شینفا در پروژه‌های آلومینیومی این کشور مشارکت دارد. دسترسی به شبکه برق، بنادر و زیرساخت حمل‌ونقل نیز از جمله مزیت‌هایی است که توسعه این پروژه‌ها را آسان‌تر کرده است.
یکی از نمونه‌های این روند، کارخانه هوآچین است که با ظرفیت سالانه ۴۸۰ هزار تن در سال گذشته راه‌اندازی شد. این شرکت همچنین برای پذیرش برند آلومینیوم خود در بورس فلزات لندن اقدام کرده است.
پروژه آلومینیوم جوآن نیز در ماه مارس نخستین محموله خود را به آمریکا صادر کرد. این صادرات نشان می‌دهد کارخانه‌هایی که با سرمایه و فناوری چینی در خارج از چین ایجاد می‌شوند، تنها بازارهای آسیایی را هدف نگرفته‌اند و در حال ورود به بازارهای غربی نیز هستند.
پروژه‌های آلومینیومی چین به قزاقستان و آفریقا رسید
گسترش سرمایه‌گذاری شرکت‌های چینی در صنعت آلومینیوم به اندونزی محدود نشده است. قزاقستان نیز به یکی دیگر از مقاصد مهم این سرمایه‌ها تبدیل شده و شرکت شینفا در حال آماده‌سازی یک پارک صنعتی یکپارچه با ظرفیت برنامه‌ریزی‌شده ۲.۴ میلیون تن آلومینیوم در سال است.
گروه East Hope نیز در حال سرمایه‌گذاری روی پروژه‌ای است که کل زنجیره تولید آلومینیوم را از بوکسیت و آلومینا تا تولید محصول نهایی در بر می‌گیرد.
در آفریقا، یک کنسرسیوم چینی به رهبری شرکت تولید سیم و کابل هوآتونگ چین نیز برنامه احداث کارخانه ذوب آلومینیوم در منطقه آزاد تجاری Barra do Dande در آنگولا را دنبال می‌کند. ظرفیت مرحله نخست این پروژه ۱۲۰ هزار تن اعلام شده و بخشی از تجهیزات آن از چین تأمین شده است.
این پروژه‌ها نشان می‌دهند شرکت‌های چینی در حال شکل دادن به الگویی تازه در صنعت آلومینیوم هستند؛ الگویی که در آن محدودیت توسعه ظرفیت داخل چین با انتقال سرمایه، تجهیزات و فناوری به کشورهای دیگر جبران می‌شود.
موقعیت پروژه آنگولا در ساحل اقیانوس اطلس نیز اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا دسترسی به بازارهای غربی را برای تولیدکنندگان آسان‌تر می‌کند.
چین چگونه نفوذ خود را در بازار جهانی حفظ می‌کند؟
چین در حال حاضر حدود ۶۰ درصد از تولید جهانی آلومینیوم را در اختیار دارد. بنابراین، حتی اگر محدودیت ظرفیت مانع افزایش چشمگیر تولید در داخل این کشور شود، سرمایه‌گذاری خارجی می‌تواند امکان تداوم حضور پررنگ شرکت‌های چینی در بازار جهانی را فراهم کند.
در واقع، سیاست سقف ظرفیت ۴۵ میلیون تنی به جای آنکه الزاماً به کاهش نقش چین در صنعت آلومینیوم منجر شود، مسیر توسعه این صنعت را تغییر داده است. شرکت‌های چینی اکنون بخشی از سرمایه و فناوری خود را به کشورهای دیگر منتقل می‌کنند و از طریق ایجاد کارخانه‌های جدید، حضور خود را در زنجیره جهانی آلومینیوم گسترش می‌دهند.
این روند در شرایطی دنبال می‌شود که کشورهای غربی تلاش دارند ظرفیت تولید داخلی خود را افزایش دهند و وابستگی به زنجیره‌های تأمین چین را کاهش دهند. با این حال، گسترش پروژه‌های آلومینیومی با پشتوانه سرمایه و فناوری چینی در کشورهای مختلف جهان می‌تواند جایگاه چین را در بازار جهانی این فلز همچنان قدرتمند نگه دارد.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید